saqqallı

saqqallı
sif.
1. Saqqalı olan, saqqal qoymuş, saqqal buraxmış. Saqqallı kişi. – Bu dərviş ucaboylu, arğaz, uzunsaçlı və saqqallıydı. A. D.. Dəmirovun belə saqqallı olmağı Məmmədcanın nə isə xoşuna gəldi. S. R..
2. Saqqalı olan. Saqqallı keçi.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • saçlı-saqqallı — sif. Uzun saçı və saqqalı olan. Şəkildə saçlı saqqallı bir kişi təsvir olunmuşdu …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bığlı-saqqallı — sif. Bığ və saqqal qoymuş; yaşlı, yekə. İndi Nəcmi də bu bığlısaqqallı kursantları yaxşıca təsəvvür edirdi. Ə. Ə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • alagöz(lü) — sif. İri açıq mavi gözlü. Alagöz oğlan. Alagöz qız. – Kirpiginin əsiriyəm şol alagözlü fitnənin. Nəs.. Darvaza açıldı; içəri alagözlü, sarı, qısa saqqallı, geniş kürəkli . . bir adam girdi. Ç.. Alagöz bir mələk gördüm, vuruldum. H. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • babay — is. Uşaq dilində: qoca, saqqallı kişi (adətən balaca uşaqları qorxutmaq üçün söylənir) …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bozarmaq — f. 1. Boz rəng almaq, bozlaşmaq. Qadın qoca olduğuna və saçlarının tamamilə bozardığına baxmayaraq, çöhrəsində görünən təravət onun gənclikdə malik olduğu gözəlliyi andırırdı. M. S. O.. // Solmaq, rəngi qaçmaq, rəngi getmək. Qızın rəngi gül kimi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • işıqlı — sif. 1. Güclü işıq verən, işıq saçan, işığı yaxşı olan, parlayan. İşıqlı lampa. – Havanın üzü ləkəsiz olduğu üçün işıqlı ulduzlar ötədə bəridə fərq edilirdi. S. H.. Ay işıqlı, göy ulduzlu, yol aydın; Könlüm evi çıraqbandır bu gecə. R. R.. 2.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kosa — sif. 1. Üzündə tük bitməyən, yaxud seyrək tük bitən. Hacı Qəvamın sağ tərəfini uzunboylu, arıq və kosa Kərbəlayı Fəraməz tutmuşdu. T. Ş. S.. <Gülzar:> Kosa Rəhim qoşulub o uzunqılça Mansura, Mansur da ona. İ. Hüseynov. // İs. mənasında.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • niqablı — sif. Üzündə niqab olan, üzünə niqab salmış; duvaqlı. Qara saqqallı, üzü niqablı şəkillər xəmirlənərək taxçanın yanlarında divara yapışdırılmışdı. S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • pərişan — sif. və zərf <fars.> 1. Dağınıq, qatma qarış, nizamsız. Ağarmış saçları çiyninə tökülmüş, pərişan saqqallı bir qoca . . dar küçə ilə gedirdi. Ç.. . . Səlim <Mehribanın> tərləmiş üzünə tökülmüş pərişan saçlarını bir tərəfə edib alnının …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qılıncı — sif. köhn. Qılınc şəklində olan, dəridən tikilmiş uzun, şiş (papaq). Uzunboylu, uzundonlu, qılıncı papaqlı, seyrək saqqallı Fazilin ağzı köpüklənmişdi. S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”